Hallo allemaal,
Bij deze een
berichtje.
Ik heb al een hele reis achter de rug sinds mijn laatste blogbericht. We hebben in Italië staalplaten geladen voor India. In Italië hebben we bijna twee weken gelegen. Hierzijn we dan ook regelmatig de stad in geweest. Taranto Italië bleek niet echt de place to be, maar de andere stagiaire en ik hebben ons wel weten te vermaken in de plaatselijke kroegen.
Na Italië gingen we naar Mundra India. Hier hebben we de staalplaten gelost. Het lossen werd tegen de verwachting in heel snel gedaan. In 2 dagen waren we klaar. Het schip heeft toen een week lang voor anker gelegen voor de kust van India. Het wachten was op de volgende lading.
Helaas werd er geen Sinterklaasfeest aan boord gehouden, dus heb ik zelf maar de Sinterklaas uitgehangen. Het is de gewoonte aan boord van een schip om je schoenen buiten je hut te laten staan als je in je hut bent. Ik ben begin september aan boord gekomen en heb toen zakjes pepernoten meegenomen. Er zijn 3 andere Nederlanders aan boord. De andere stagiaire, de kapitein en de hoofdwerktuigkundige. De laatste is eind november aan boord gekomen. Ik heb dus s'nachts zakjes pepernoten in de schoenen van de Nederlanders gedaan inclusief me eigen schoen. Ik heb me helemaal rot gelachen want wie was nou de sinterklaas? Ik kon het volgens hen niet zijn omdat ik begin september aan boord ben gekomen en toen hadden ze zogenaamd geen pepernoten. Ook de andere stagiaire en de kapitein waren al begin september aan boord. Dus dat kon er maar een zijn en dat was dan de hoofdwerktuigkundige die eind november aan boord is gekomen. Hij werd aangewezen als de sinterklaas maar was het niet. Ik ook lekker hem aanwijzen als de sinterklaas. Op een gegeven moment heb ik maar gezegd dat ik de sinterklaas was, want de HWTK vond het niet zo leuk meer dat hij telkens als sinterklaas werd aangewezen. Ze moesten er gelukkig wel om lachen en voelden zich goed in de zeik genomen door mij.
Tijdens de week dat we voor anker lagen was ik ook jarig. Het was op een zondag en dat kwam heel goed uit. Iedereen vrij, mooi weer en dus lekker gebbqd op het achterdek. Nog bedankt iedereen voor de felicitaties.
Na een tijdje voor anker te hebben gelegen zijn we Soja bonen meel gaan laden in Kandla India. Ik ben hier ook de wal opgeweest met een aantal matrozen en de andere leerling. Was wel een belevenis om daar de wal op te gaan. Ten eerste al de rit naar de stad. Ik dacht dat ze in Italië als imbecielen reden, maar het kan nog veel erger. De auto's zijn daar zulke oude roestbakken. Als er remmen opzitten is het een luxe. In India is het ook één hand aan het stuur en één continue op de toeter.
De koe is in India heilig. Ze lopen ook gewoon door de straten van Kandla alsof het katten zijn. Als er ook een koe midden op de weg staat, blijven de automobilisten gewoon wachten tot die weg gaat. Ze jagen hem ook niet weg en toeteren zelfs niet. Er kunnen hele files ontstaan, omdat er daar een koe op z'n gemak zijn eten aan het herkauwen is. Ze zijn ook totaal niet bang voor mensen omdat ze zo goed behandeld worden.
In India ook heel veel armoe gezien. De koe heeft daar een beter leven dan sommige mensen. We zijn langs krottenwijken gereden. Het is daar echt vies. Een stank die er ook van af komt.... Niks geen stromend water of elektriciteit. Toen we in de stad aan het shoppen waren, hebben we ook continue een groep bedelende kinderen om ons heen gehad. Dat was echt niet leuk meer. Als je in dat soort landen komt zie je toch wel weer wat echt geen geld hebben is. Niet eens geld om eten te kopen.
Nu zijn we op weg naar Split Kroatië om de lading te lossen. We hebben net weer de Golf van Aden achter de rug. Dat was alweer de 4de keer. We werden geëscorteerd door een Indiaans marine schip. Ik moest weer anti-piraten wachtlopen. Op de brugvleugel buiten sta je dan de hele tijd een beetje voor je uit te kijken op zoek naar verdachte bootjes. Ik heb tijdens mijn wachten niks verdachts gezien. Wel zie je van alles in het water. Dolfijnen, vliegende vissen, haaien en geiten. Geiten ja. Dode weliswaar, maar ik moest er toch even over nadenken hoe die beesten nou midden op zee terecht waren gekomen. Het was er ook niet één maar een hele groep. Bleek dat er voor ons een veeschip voer. Geiten die dan tijdens transport doodgaan worden over boord gegooid. Na de Golf van Aden hebben we in de Rode Zee kerst gevierd. Voor de Filippijnse bemanning is het de gewoonte om dan een heel big aan het spit te doen en boven de bbq een uur of 4 te garen. Het ziet er een beetje akelig uit om zo een heel big aan het spit te zien, maar het was erg lekker.
Verder niet veel meer te melden. We zijn nu op weg naar Kroatië en zullen daar rond oud en nieuw zijn. Na Kroatië gaan we naar Egypte om daar te laden. Wat voor lading het wordt weet ik nog niet. En na Egypte gaan we naar Libië. Ben benieuwd. Ik moet zeggen dat ik het weer aardig gehad heb. Vooral nu met kerst en oud en nieuw mis ik thuis wel. Maar ja het is nu niet zo heel lang meer.
Groetjes,
wouter
maandag 28 december 2009
donderdag 5 november 2009
Op weg naar Italie
Hi,
Om te beginnen gaat alles kits met mij. Ik ben nog helemaal gezond op wat kleine wondjes na. Op het moment van schrijven is het zondag en varen we in de rode zee richting het Suez- kanaal waar we morgen doorheen gaan. Na het Suezkanaal gaan we richting Taranto Italië, waar we staal gaan laden voor Kandla India. Gister hadden we een barbecue feestje. Vanochtend daarom maar lekker uitgeslapen. Daarna met de Filippijnse matrozen gebasketbald. In het ruim hebben we een zelfgemaakte basket opgehangen. In het ruim staat nu geen lading dus we hebben alle ruimte .Kortom een lekker weekend gehad.
We komen nu uit de Perzische golf vandaan. We hebben staal gelost in Saudi-Arabië, Iran en de Verenigde Arabische Emiraten. Dit is allemaal echt super snel gegaan. Gelukkig maar, want in deze landen is niet veel te beleven. Alleen de Verenigde Arabische Emiraten schijnt wel leuk te zijn, maar daar hadden we de pech dat we niet aan wal konden.
Op weg naar de Perzische Golf zijn moesten we dus door de Golf van Aden en dus langs de Somalische piraten. Het plan was dat we met een konvooi mee gingen onder escort van een marineschip. Dit bleek later niet het geval. In de golf van Aden is wel gebied aangewezen
wat wordt beveiligd door marineschepen. Op het schip hadden we al de nodige maatregelingen genomen tegen de piraten, zoals prikkeldraad, relingen invetten en alles dicht timmeren. Ook waren er extra wachten. Ik was een extra uitkijk buiten op de brugvleugel en liep 6 uur op 6 uur af. We hadden dus alle mogelijke maatregelingen genomen.
Dat hele piraten gedoe is allemaal wat serieuzer dan gedacht. We krijgen bijna dagelijks
binnen van schepen die worden aangevallen. Er zijn dit jaar 177 schepen aangevallen waarvan
36 gekaapt. De piraten zijn zwaar bewapend en werken met kleine speedbootjes en proberen met een ladder aanboord te komen.
Een paar mijl bij ons vandaan werd een schip aangevallen door piraten. Een Italiaans schip de
Jolly bianco. Ze hebben weten te voorkomen dat de piraten aanboord kwamen. Een marineschip naast ons schoot hen te hulp, maar het duurde 45 minuten voordat er een helikopter opsteeg. Veel te langs dus. Gelukkig is het met de Jolly bianco allemaal goed gekomen. Ik moet zeggen dat ik het zelf af en toe ook wel spannend vond. ‘s Nachts was er keer een klein stipje op de radar die richting ons schip voer. Het bootje had geen licht wat verdacht was. We hadden ons zoeklicht richting het bootje gezet. Even later had het bootje zijn licht aangedaan en is de andere kant opgevaren. Je weet natuurlijk nooit of het echt piraten zijn of gewoon vissers. Op een geven moment voer er een tijdje overdag een marineschip naast ons. In de verte zagen we een klein bootje varen. Op het moment dat het bootje het marineschip zag peerde die hem snel de andere kant op. Marineschip erachteraan. Ik heb niet gezien hoe het is afgelopen, maar ik hoop dat ze gepakt zijn.
Die marineschepen maken het er nou niet super veilig. Ik vind het allemaal een beetje schijnveiligheid. Het duurt allemaal veel te lang voordat het marineschip bij een aanval kan zijn. Ze moeten gewoon mariniers op de koopvaardij schepen zelf zetten. Veel veiliger. Mocht er dan een aanval zijn, een paar waarschuwingsschoten en ze proberen wel een ander schip. Nu ben ik net weer door de Golf van Aden gevaren. Dit keer was het een stuk beter geregeld. We zaten in een konvooi met 5 andere schepen met continue bewaking van een Indiaans marineschip dat naast ons voer .Toen er in de verte een klein verdacht bootje voer steeg er meteen een helikopter van het marineschip. De helikopter bleef dan rondjes cirkelen boven het bootje totdat wij voorbij waren.
Dat was dus stukken veiliger. We kregen een paar dagen terug via de marifoon een mayday oproep van een schip dat werd aangevallen door een klein speedbootje. Je hoorde aan de man zijn stem dat hij echt in paniek was. Het linke is ook dat je die speedbootjes zonder licht totaal niet ziet in het donker.
Gelukkig hadden de piraten ook bij dit schip de aanval gestaakt, maar zij zullen ongetwijfeld voor een ander schip gaan. Ik ben nu dus al 2 keer door de golf gegaan. Helaas moet ik sowieso nog een keer, als we van italië naar India gaan. Krijg er wel wat extra geld voor, maar dat is niet zoveel. Na India hoop ik op een reisje die niet door de golf gaat. Ik ben er klaar mee.
Groetjes,
Wouter
Om te beginnen gaat alles kits met mij. Ik ben nog helemaal gezond op wat kleine wondjes na. Op het moment van schrijven is het zondag en varen we in de rode zee richting het Suez- kanaal waar we morgen doorheen gaan. Na het Suezkanaal gaan we richting Taranto Italië, waar we staal gaan laden voor Kandla India. Gister hadden we een barbecue feestje. Vanochtend daarom maar lekker uitgeslapen. Daarna met de Filippijnse matrozen gebasketbald. In het ruim hebben we een zelfgemaakte basket opgehangen. In het ruim staat nu geen lading dus we hebben alle ruimte .Kortom een lekker weekend gehad.
We komen nu uit de Perzische golf vandaan. We hebben staal gelost in Saudi-Arabië, Iran en de Verenigde Arabische Emiraten. Dit is allemaal echt super snel gegaan. Gelukkig maar, want in deze landen is niet veel te beleven. Alleen de Verenigde Arabische Emiraten schijnt wel leuk te zijn, maar daar hadden we de pech dat we niet aan wal konden.
Op weg naar de Perzische Golf zijn moesten we dus door de Golf van Aden en dus langs de Somalische piraten. Het plan was dat we met een konvooi mee gingen onder escort van een marineschip. Dit bleek later niet het geval. In de golf van Aden is wel gebied aangewezen
wat wordt beveiligd door marineschepen. Op het schip hadden we al de nodige maatregelingen genomen tegen de piraten, zoals prikkeldraad, relingen invetten en alles dicht timmeren. Ook waren er extra wachten. Ik was een extra uitkijk buiten op de brugvleugel en liep 6 uur op 6 uur af. We hadden dus alle mogelijke maatregelingen genomen.
Dat hele piraten gedoe is allemaal wat serieuzer dan gedacht. We krijgen bijna dagelijks
binnen van schepen die worden aangevallen. Er zijn dit jaar 177 schepen aangevallen waarvan
36 gekaapt. De piraten zijn zwaar bewapend en werken met kleine speedbootjes en proberen met een ladder aanboord te komen.
Een paar mijl bij ons vandaan werd een schip aangevallen door piraten. Een Italiaans schip de
Jolly bianco. Ze hebben weten te voorkomen dat de piraten aanboord kwamen. Een marineschip naast ons schoot hen te hulp, maar het duurde 45 minuten voordat er een helikopter opsteeg. Veel te langs dus. Gelukkig is het met de Jolly bianco allemaal goed gekomen. Ik moet zeggen dat ik het zelf af en toe ook wel spannend vond. ‘s Nachts was er keer een klein stipje op de radar die richting ons schip voer. Het bootje had geen licht wat verdacht was. We hadden ons zoeklicht richting het bootje gezet. Even later had het bootje zijn licht aangedaan en is de andere kant opgevaren. Je weet natuurlijk nooit of het echt piraten zijn of gewoon vissers. Op een geven moment voer er een tijdje overdag een marineschip naast ons. In de verte zagen we een klein bootje varen. Op het moment dat het bootje het marineschip zag peerde die hem snel de andere kant op. Marineschip erachteraan. Ik heb niet gezien hoe het is afgelopen, maar ik hoop dat ze gepakt zijn.
Die marineschepen maken het er nou niet super veilig. Ik vind het allemaal een beetje schijnveiligheid. Het duurt allemaal veel te lang voordat het marineschip bij een aanval kan zijn. Ze moeten gewoon mariniers op de koopvaardij schepen zelf zetten. Veel veiliger. Mocht er dan een aanval zijn, een paar waarschuwingsschoten en ze proberen wel een ander schip. Nu ben ik net weer door de Golf van Aden gevaren. Dit keer was het een stuk beter geregeld. We zaten in een konvooi met 5 andere schepen met continue bewaking van een Indiaans marineschip dat naast ons voer .Toen er in de verte een klein verdacht bootje voer steeg er meteen een helikopter van het marineschip. De helikopter bleef dan rondjes cirkelen boven het bootje totdat wij voorbij waren.
Dat was dus stukken veiliger. We kregen een paar dagen terug via de marifoon een mayday oproep van een schip dat werd aangevallen door een klein speedbootje. Je hoorde aan de man zijn stem dat hij echt in paniek was. Het linke is ook dat je die speedbootjes zonder licht totaal niet ziet in het donker.
Gelukkig hadden de piraten ook bij dit schip de aanval gestaakt, maar zij zullen ongetwijfeld voor een ander schip gaan. Ik ben nu dus al 2 keer door de golf gegaan. Helaas moet ik sowieso nog een keer, als we van italië naar India gaan. Krijg er wel wat extra geld voor, maar dat is niet zoveel. Na India hoop ik op een reisje die niet door de golf gaat. Ik ben er klaar mee.
Groetjes,
Wouter
donderdag 15 oktober 2009
Door het Suez kanaal
Hi,
Ik moet natuurlijk wel mijn blog een beetje up to date houden, dus daarom maar weer een nieuwberichtje. Met mij gaat alles heel goed en ik vermaak me nog steeds goed. Ik vaar nu in de Rode zeeen ben op weg naar Saudi-Arabie met een lading staal aanboord. Na Saudi naar Iran en daarna naar de Verenigde Arabische Emiraten.
Van Casablanca zijn we naar Spanje gevaren. Eerst naar Bilbao en daarna naar Gjion. Ik kon in beide steden lekker aan wal opgaan met de andere leerling. Toch altijd weer lekker als je even van het schip af kan. Voorlopig duurt het wel weer even voordat we aan wal kunnen Na Bilbao en Gjion zijn we naar Gibraltar gevaren om daar brandstof te bunkeren. Je ligt dan voor anker en er komt een bunkerschip langzij om je dan van brandstof te voorzien.Na een paar uur in Gibraltar zijn we weer verder gaan varen. Bij vertrek ben ik op het voorschip gaan zitten om naar de dolfijnen te kijken, die met het schip mee zwemmen. Is toch altijd weer heel gaaf om te zien.
Na en paar dagen door de Middellandse Zee waren we aangekomen bij het Suez-kanaal. Het was best leuk om een keer door het Suez-kanaal te varen. Maar het hoeft van mij niet al te vaak. Het geeft een hoop hectiek. Als je het Suez-kanaal in vaart komen er allemaal bootjes langzij varen, die een aantal Egyptenaren komen afzetten. Een klein bootje wat langs het schip vaart wordt met onze kraan aanboord gehesen. Dit bootje is voor de bootsmannen, die de trossen naar de kant kunnen varen als er gemeerd moet worden in het kanaal. We hadden niet gemeerd dus die bootsmannen deden
geen ene moer. Het enige wat ze deden was slapen en proberen beeldjes en andere troep aan ons te verkopen. Voordat we het Suez-kanaal in voeren, moesten we een speciaal licht op het voorschip monteren. Dit is verplicht. Voor dat licht moeten ook zogenaamd een paar elektriciens aanboord komen. Voor als het lampje stuk is ofzo. Kortom die gasten doen dus ook geen reet. En al die extra mensen die aanboord komen en geen reet doen willen allemaal wel een eigen hut met tv, eten en sloffen
sigaretten. Je hebt de extra mensen dus eigenlijk niet eens nodig. Gewoon geldklopperij. Het Suez-kanaal zou een stuk fijner zijn zonder die paniekvogels.
Na het Suez-kanaal (door de kapitein ook wel stinksloot genoemd) zijn we nu in de Rode Zee beland. De laatste dagen druk bezig geweest om het schip pirate-proof te maken. Om het schip zit nu prikkeldraad. Voor verschillende ramen zijn tralies gezet en een trap is verwijderd, zodat mocht er een aanval zijn, de piraten niet makkelijk de accomodatie in kunnen. Dinsdag verzamelen we met andere schepen en gaan dan onder begeleiding van een marineschip door de Golf van Aden.
Kortom, alles zo veilig mogelijk gemaakt.
Ik ben nog lang niet uitgekeken hier op het schip. Ik kan het goed vinden met de bemanning, wat ook wel prettig is. Het weer hier is warm. In de machinekamer is het een graad of 40, dat is best zweten. Binnenkort een zwembadje aan dek, zodat we daar kunnen afkoelen.
Dit was het dan weer voor even.
Groetjes,
Wouter
Ik moet natuurlijk wel mijn blog een beetje up to date houden, dus daarom maar weer een nieuwberichtje. Met mij gaat alles heel goed en ik vermaak me nog steeds goed. Ik vaar nu in de Rode zeeen ben op weg naar Saudi-Arabie met een lading staal aanboord. Na Saudi naar Iran en daarna naar de Verenigde Arabische Emiraten.
Van Casablanca zijn we naar Spanje gevaren. Eerst naar Bilbao en daarna naar Gjion. Ik kon in beide steden lekker aan wal opgaan met de andere leerling. Toch altijd weer lekker als je even van het schip af kan. Voorlopig duurt het wel weer even voordat we aan wal kunnen Na Bilbao en Gjion zijn we naar Gibraltar gevaren om daar brandstof te bunkeren. Je ligt dan voor anker en er komt een bunkerschip langzij om je dan van brandstof te voorzien.Na een paar uur in Gibraltar zijn we weer verder gaan varen. Bij vertrek ben ik op het voorschip gaan zitten om naar de dolfijnen te kijken, die met het schip mee zwemmen. Is toch altijd weer heel gaaf om te zien.
Na en paar dagen door de Middellandse Zee waren we aangekomen bij het Suez-kanaal. Het was best leuk om een keer door het Suez-kanaal te varen. Maar het hoeft van mij niet al te vaak. Het geeft een hoop hectiek. Als je het Suez-kanaal in vaart komen er allemaal bootjes langzij varen, die een aantal Egyptenaren komen afzetten. Een klein bootje wat langs het schip vaart wordt met onze kraan aanboord gehesen. Dit bootje is voor de bootsmannen, die de trossen naar de kant kunnen varen als er gemeerd moet worden in het kanaal. We hadden niet gemeerd dus die bootsmannen deden
geen ene moer. Het enige wat ze deden was slapen en proberen beeldjes en andere troep aan ons te verkopen. Voordat we het Suez-kanaal in voeren, moesten we een speciaal licht op het voorschip monteren. Dit is verplicht. Voor dat licht moeten ook zogenaamd een paar elektriciens aanboord komen. Voor als het lampje stuk is ofzo. Kortom die gasten doen dus ook geen reet. En al die extra mensen die aanboord komen en geen reet doen willen allemaal wel een eigen hut met tv, eten en sloffen
sigaretten. Je hebt de extra mensen dus eigenlijk niet eens nodig. Gewoon geldklopperij. Het Suez-kanaal zou een stuk fijner zijn zonder die paniekvogels.
Na het Suez-kanaal (door de kapitein ook wel stinksloot genoemd) zijn we nu in de Rode Zee beland. De laatste dagen druk bezig geweest om het schip pirate-proof te maken. Om het schip zit nu prikkeldraad. Voor verschillende ramen zijn tralies gezet en een trap is verwijderd, zodat mocht er een aanval zijn, de piraten niet makkelijk de accomodatie in kunnen. Dinsdag verzamelen we met andere schepen en gaan dan onder begeleiding van een marineschip door de Golf van Aden.
Kortom, alles zo veilig mogelijk gemaakt.
Ik ben nog lang niet uitgekeken hier op het schip. Ik kan het goed vinden met de bemanning, wat ook wel prettig is. Het weer hier is warm. In de machinekamer is het een graad of 40, dat is best zweten. Binnenkort een zwembadje aan dek, zodat we daar kunnen afkoelen.
Dit was het dan weer voor even.
Groetjes,
Wouter
dinsdag 22 september 2009
Op weg naar Bilbao
Hallo Iedereen,
Hier weer een berichtje van mij. Het is alweer even geleden. Daarom heb ik nu genoeg te vertellen. Ik ben dus van Canada naar Casablanca Marokko gevaren. Het was een reis van 10 dagen. Onderweg nog het nodige shit weer gehad. Windkracht 8 tot 9 en dat gaf aardig grote golven. Ik vond het wel kicken, maar de andere stagiaire geloof ik niet zo. Die had een beetje last van de zeeziekte. Bij de aanloop van Casablanca ben ik gaan helpen op het voorschip met meren. Daarbij was ik in alle hectiek tegen een luikje aangelopen. Onder me oog een snee en een bult. Stelde niet zo heel veel voor, maar de stuurman dacht daar anders over. Die kwam met een zooitje verband aan. Alsof me hoofd er half af lag. Hij wilde denk alleen even doktertje spelen. Ik heb veel armoede gezien in Casablanca. In de haven alleen al komen er heel wat mensen langs het schip om troep te verkopen. Ik ben er zelf ook ingestonken. Ik was van huis mijn horloge vergeten dus ik ging maar is shoppen bij deze handelaren. Ik heb voor een astronomische bedrag van 10 dollar een echte "van de vrachtwagen gevallen" casio weten te bemachtigen en daarbij kreeg ik een zakmes en reserve batterij cadeau.
In de haven stonk het als de neten. Echt ongelofelijk smerig was het op de kade. Kakkerlakken en ratten waren er genoeg. Ook barste het van de zwerfhonden. De andere stagiaire Tristan en ik wilde gaan stappen in Casablanca, maar vreesde voor het ergste.
Het stappen was niet zo een succes. Het was overal erg rustig, omdat het ramadan was. Toen Tristan en ik de haven uitliepen was er aardige Marokkaan die zich als gids voordeed en ons wel even de leuke plekken zou laten zien. We zijn zeemannen, dus een keer raden waar die ons naar toe bracht. Precies, een hoerentent. Zelfs in Marokko heb je die. Was allemaal heel leuk en aardig, maar Tristan en ik waren de enige daar en werden meteen opgezadeld met twee vrouwen ( met snor). We zijn daar niet lang gebleven. Onze gids had een taxi geregeld naar de boulevard waar wat clubs waren. Toen we op de boulevard aankwamen hadden we niet genoeg geld voor de taxi. Komt me bekent voor. Tristan wilde dus geld gaan halen bij een pinautomaat, werd ze pinpas ingeslikt. En ik vertrouwde het niet om dan mij pinpas er in te stoppen. Gelukkig ging de taxichauffeur akkoord met de Dirham en Euro's die we nog hadden, maar we konden wel een takke eind naar het schip teruglopen. Kortom niet echt een succes. Nu zijn we onderweg naar Bilbao en Gjion in Spanje. Hier gaan we staal laden. Dan gaat de reis naar Saudi Arabie en Iran om daar de spullen te lossen. Deze reis gaat door het Suez-kanaal langs de Somalische piraten. Ik heb net 2 weken gewerkt aan dek en de brug en vanaf vandaag werk ik een tijdje in de machinekamer. Samen met de hoofdmachinist zijn we begonnen met het maken van tralies voor de ramen zodat piraten daar niet naar binnen kunnen. Verder varen we in konvooi samen met een marineschip. Dus verder maak ik mij geen zorgen en lijkt deze manier veilig. Nu weten jullie weer wat ik afgelopen tijd heb meegemaakt. Ik heb het zo erg naar mijn zin. De tijd gaat snel, wat een goed teken is.
Groetjes,
Wouter
Hier weer een berichtje van mij. Het is alweer even geleden. Daarom heb ik nu genoeg te vertellen. Ik ben dus van Canada naar Casablanca Marokko gevaren. Het was een reis van 10 dagen. Onderweg nog het nodige shit weer gehad. Windkracht 8 tot 9 en dat gaf aardig grote golven. Ik vond het wel kicken, maar de andere stagiaire geloof ik niet zo. Die had een beetje last van de zeeziekte. Bij de aanloop van Casablanca ben ik gaan helpen op het voorschip met meren. Daarbij was ik in alle hectiek tegen een luikje aangelopen. Onder me oog een snee en een bult. Stelde niet zo heel veel voor, maar de stuurman dacht daar anders over. Die kwam met een zooitje verband aan. Alsof me hoofd er half af lag. Hij wilde denk alleen even doktertje spelen. Ik heb veel armoede gezien in Casablanca. In de haven alleen al komen er heel wat mensen langs het schip om troep te verkopen. Ik ben er zelf ook ingestonken. Ik was van huis mijn horloge vergeten dus ik ging maar is shoppen bij deze handelaren. Ik heb voor een astronomische bedrag van 10 dollar een echte "van de vrachtwagen gevallen" casio weten te bemachtigen en daarbij kreeg ik een zakmes en reserve batterij cadeau.
In de haven stonk het als de neten. Echt ongelofelijk smerig was het op de kade. Kakkerlakken en ratten waren er genoeg. Ook barste het van de zwerfhonden. De andere stagiaire Tristan en ik wilde gaan stappen in Casablanca, maar vreesde voor het ergste.
Het stappen was niet zo een succes. Het was overal erg rustig, omdat het ramadan was. Toen Tristan en ik de haven uitliepen was er aardige Marokkaan die zich als gids voordeed en ons wel even de leuke plekken zou laten zien. We zijn zeemannen, dus een keer raden waar die ons naar toe bracht. Precies, een hoerentent. Zelfs in Marokko heb je die. Was allemaal heel leuk en aardig, maar Tristan en ik waren de enige daar en werden meteen opgezadeld met twee vrouwen ( met snor). We zijn daar niet lang gebleven. Onze gids had een taxi geregeld naar de boulevard waar wat clubs waren. Toen we op de boulevard aankwamen hadden we niet genoeg geld voor de taxi. Komt me bekent voor. Tristan wilde dus geld gaan halen bij een pinautomaat, werd ze pinpas ingeslikt. En ik vertrouwde het niet om dan mij pinpas er in te stoppen. Gelukkig ging de taxichauffeur akkoord met de Dirham en Euro's die we nog hadden, maar we konden wel een takke eind naar het schip teruglopen. Kortom niet echt een succes. Nu zijn we onderweg naar Bilbao en Gjion in Spanje. Hier gaan we staal laden. Dan gaat de reis naar Saudi Arabie en Iran om daar de spullen te lossen. Deze reis gaat door het Suez-kanaal langs de Somalische piraten. Ik heb net 2 weken gewerkt aan dek en de brug en vanaf vandaag werk ik een tijdje in de machinekamer. Samen met de hoofdmachinist zijn we begonnen met het maken van tralies voor de ramen zodat piraten daar niet naar binnen kunnen. Verder varen we in konvooi samen met een marineschip. Dus verder maak ik mij geen zorgen en lijkt deze manier veilig. Nu weten jullie weer wat ik afgelopen tijd heb meegemaakt. Ik heb het zo erg naar mijn zin. De tijd gaat snel, wat een goed teken is.
Groetjes,
Wouter
woensdag 9 september 2009
Op de Marius Green
Hallo landrotte,
Hier het eerste berichtje van mij vanaf het schip de Marinus Green. Ik ben vrijdag 4 september naar Montreal gevlogen. De reis ging voorspoedig. Aangekomen in Montreal was het schip er nog niet, dus moest ik helaas in een luxe hotel overnachten. De mensen die me ophaalden van het vliegveld hadden gehoopt dat ik in mijn koffers een zooitje wiet had, maar dat zat er helaas voor ze niet in. ’s Avonds heb ik een rondje door de stad gelopen, maar ben daarna vroeg naar bed gegaan.
Vanochtend ben ik naar het schip gegaan. Daar aangekomen heb ik kennis gemaakt met de bemanningsleden. Ik heb het schip een beetje verkend en krijg straks een veiligheidsrondje aan boord van het schip. We varen nu uit Montreal op weg naar Marokko. Het is erg druk op de wateren. Maar het zijn voornamelijk powerboaten, jetski en luxe jachten die soms vreselijk in de weg varen.
Tot nu toe bevalt het me goed op het schip. Ik ga nu maar weer eens naar de brug. Kijken of de loods zijn werk een beetje goed doet.
De vriendelijke groeten van,
Wouter
Hier het eerste berichtje van mij vanaf het schip de Marinus Green. Ik ben vrijdag 4 september naar Montreal gevlogen. De reis ging voorspoedig. Aangekomen in Montreal was het schip er nog niet, dus moest ik helaas in een luxe hotel overnachten. De mensen die me ophaalden van het vliegveld hadden gehoopt dat ik in mijn koffers een zooitje wiet had, maar dat zat er helaas voor ze niet in. ’s Avonds heb ik een rondje door de stad gelopen, maar ben daarna vroeg naar bed gegaan.
Vanochtend ben ik naar het schip gegaan. Daar aangekomen heb ik kennis gemaakt met de bemanningsleden. Ik heb het schip een beetje verkend en krijg straks een veiligheidsrondje aan boord van het schip. We varen nu uit Montreal op weg naar Marokko. Het is erg druk op de wateren. Maar het zijn voornamelijk powerboaten, jetski en luxe jachten die soms vreselijk in de weg varen.
Tot nu toe bevalt het me goed op het schip. Ik ga nu maar weer eens naar de brug. Kijken of de loods zijn werk een beetje goed doet.
De vriendelijke groeten van,
Wouter
donderdag 3 september 2009
Vertrek
Hallo Iedereen,
Morgen 4 september vertrek ik naar Montreal voor m,n 2e stage periode.
Ik zal jullie binnenkort informeren waar ik terecht ben gekomen en op welk schip
Groet
Wouter
Morgen 4 september vertrek ik naar Montreal voor m,n 2e stage periode.
Ik zal jullie binnenkort informeren waar ik terecht ben gekomen en op welk schip
Groet
Wouter
woensdag 9 juli 2008
Naar huis
Hallo Iedereen,
Deze keer een kort berichtje omdat ik eindelijk weer naar huis kan.
Yes, we zijn klaar met het project. We zijn nu op weg naar Singapore. Het is 2 dagen varen. Wij zijn dinsdag 8 juli 2008 in Singapore en blijf daar nog een nachtje slapen. Ik vlieg dan met twee officieren naar huis.De informatie die ik tot op heden heb is dat het vliegtuig van Singapore Air line zal op vrijdagmorgen 11 juli om 6.30 uur landen. M,n eerste vraag zal zijn wat we eten.
Groetjes van Wouter
Deze keer een kort berichtje omdat ik eindelijk weer naar huis kan.
Yes, we zijn klaar met het project. We zijn nu op weg naar Singapore. Het is 2 dagen varen. Wij zijn dinsdag 8 juli 2008 in Singapore en blijf daar nog een nachtje slapen. Ik vlieg dan met twee officieren naar huis.De informatie die ik tot op heden heb is dat het vliegtuig van Singapore Air line zal op vrijdagmorgen 11 juli om 6.30 uur landen. M,n eerste vraag zal zijn wat we eten.
Groetjes van Wouter
Abonneren op:
Posts (Atom)
