Nog ruim een maand en dan weer thuis

Hallo allemaal,

Bij deze een
berichtje.

Ik heb al een hele reis achter de rug sinds mijn laatste blogbericht. We hebben in Italië staalplaten geladen voor India. In Italië hebben we bijna twee weken gelegen. Hierzijn we dan ook regelmatig de stad in geweest. Taranto Italië bleek niet echt de place to be, maar de andere stagiaire en ik hebben ons wel weten te vermaken in de plaatselijke kroegen.
Na Italië gingen we naar Mundra India. Hier hebben we de staalplaten gelost. Het lossen werd tegen de verwachting in heel snel gedaan. In 2 dagen waren we klaar. Het schip heeft toen een week lang voor anker gelegen voor de kust van India. Het wachten was op de volgende lading.
Helaas werd er geen Sinterklaasfeest aan boord gehouden, dus heb ik zelf maar de Sinterklaas uitgehangen. Het is de gewoonte aan boord van een schip om je schoenen buiten je hut te laten staan als je in je hut bent. Ik ben begin september aan boord gekomen en heb toen zakjes pepernoten meegenomen. Er zijn 3 andere Nederlanders aan boord. De andere stagiaire, de kapitein en de hoofdwerktuigkundige. De laatste is eind november aan boord gekomen. Ik heb dus s'nachts zakjes pepernoten in de schoenen van de Nederlanders gedaan inclusief me eigen schoen. Ik heb me helemaal rot gelachen want wie was nou de sinterklaas? Ik kon het volgens hen niet zijn omdat ik begin september aan boord ben gekomen en toen hadden ze zogenaamd geen pepernoten. Ook de andere stagiaire en de kapitein waren al begin september aan boord. Dus dat kon er maar een zijn en dat was dan de hoofdwerktuigkundige die eind november aan boord is gekomen. Hij werd aangewezen als de sinterklaas maar was het niet. Ik ook lekker hem aanwijzen als de sinterklaas. Op een gegeven moment heb ik maar gezegd dat ik de sinterklaas was, want de HWTK vond het niet zo leuk meer dat hij telkens als sinterklaas werd aangewezen. Ze moesten er gelukkig wel om lachen en voelden zich goed in de zeik genomen door mij.
Tijdens de week dat we voor anker lagen was ik ook jarig. Het was op een zondag en dat kwam heel goed uit. Iedereen vrij, mooi weer en dus lekker gebbqd op het achterdek. Nog bedankt iedereen voor de felicitaties.
Na een tijdje voor anker te hebben gelegen zijn we Soja bonen meel gaan laden in Kandla India. Ik ben hier ook de wal opgeweest met een aantal matrozen en de andere leerling. Was wel een belevenis om daar de wal op te gaan. Ten eerste al de rit naar de stad. Ik dacht dat ze in Italië als imbecielen reden, maar het kan nog veel erger. De auto's zijn daar zulke oude roestbakken. Als er remmen opzitten is het een luxe. In India is het ook één hand aan het stuur en één continue op de toeter.
De koe is in India heilig. Ze lopen ook gewoon door de straten van Kandla alsof het katten zijn. Als er ook een koe midden op de weg staat, blijven de automobilisten gewoon wachten tot die weg gaat. Ze jagen hem ook niet weg en toeteren zelfs niet. Er kunnen hele files ontstaan, omdat er daar een koe op z'n gemak zijn eten aan het herkauwen is. Ze zijn ook totaal niet bang voor mensen omdat ze zo goed behandeld worden.
In India ook heel veel armoe gezien. De koe heeft daar een beter leven dan sommige mensen. We zijn langs krottenwijken gereden. Het is daar echt vies. Een stank die er ook van af komt.... Niks geen stromend water of elektriciteit. Toen we in de stad aan het shoppen waren, hebben we ook continue een groep bedelende kinderen om ons heen gehad. Dat was echt niet leuk meer. Als je in dat soort landen komt zie je toch wel weer wat echt geen geld hebben is. Niet eens geld om eten te kopen.
Nu zijn we op weg naar Split Kroatië om de lading te lossen. We hebben net weer de Golf van Aden achter de rug. Dat was alweer de 4de keer. We werden geëscorteerd door een Indiaans marine schip. Ik moest weer anti-piraten wachtlopen. Op de brugvleugel buiten sta je dan de hele tijd een beetje voor je uit te kijken op zoek naar verdachte bootjes. Ik heb tijdens mijn wachten niks verdachts gezien. Wel zie je van alles in het water. Dolfijnen, vliegende vissen, haaien en geiten. Geiten ja. Dode weliswaar, maar ik moest er toch even over nadenken hoe die beesten nou midden op zee terecht waren gekomen. Het was er ook niet één maar een hele groep. Bleek dat er voor ons een veeschip voer. Geiten die dan tijdens transport doodgaan worden over boord gegooid. Na de Golf van Aden hebben we in de Rode Zee kerst gevierd. Voor de Filippijnse bemanning is het de gewoonte om dan een heel big aan het spit te doen en boven de bbq een uur of 4 te garen. Het ziet er een beetje akelig uit om zo een heel big aan het spit te zien, maar het was erg lekker.
Verder niet veel meer te melden. We zijn nu op weg naar Kroatië en zullen daar rond oud en nieuw zijn. Na Kroatië gaan we naar Egypte om daar te laden. Wat voor lading het wordt weet ik nog niet. En na Egypte gaan we naar Libië. Ben benieuwd. Ik moet zeggen dat ik het weer aardig gehad heb. Vooral nu met kerst en oud en nieuw mis ik thuis wel. Maar ja het is nu niet zo heel lang meer.

Groetjes,

wouter